مىبود ، واجب است كه يا دو زن بگيريد يا سه زن يا چهار زن ( واو ) در كلام متكلم گاهى ظهور در عام مجموعى دارد و گاهى در عام انحلالى ، در اينجا عام مجموعى نيست نمىخواهد بگويد : شما مىتوانيد نُه زن بگيريد ، بلكه انحلالى است يعنى مرخصيد دو زن بگيريد و مرخصيد سه زن بگيريد و مرخصيد چهار زن بگيريد . مثل اين كه مىگوييد : اين مسأله را زيد و عمرو و بكر و خالد حل كردند ، يعنى هر كدام جداگانه حل كردند ، ولى گاهى مىگوييد : زيد و عمرو و بكر اين سنگ را برداشتند ، مانعى ندارد كه دسته جمعى برداشته باشند ، ولى اگر ( واو ) ها ظهور در عطف مستقل‌ها نباشد ، ظهور در جمع ندارد . ب - دليل دوم استحباب تعدد زوجات ( / روايات ) از ادلهء ديگر مىتوان استحباب تعدد زوجات را فى الجمله استفاده كرد ، رواياتى كه مىگويند : آيا شما نمىخواهيد گويندهء « لا إله الّا الله » زياد شود ؟ اين تعبير همانطور كه دلالت بر استحباب اصل نكاح دارد بر استحباب تعدّد نيز دلالت مىكند . چنان چه سيرهء معصومين نيز بر تعدد زوجات بوده است . البته اين لسان ، استحباب تعدد را در محيطهايى كه موجب ازدياد « لا إله إلّا الله » مىشود ، اثبات مىكند نه در بلاد و اماكنى كه اولاد منحرف و يا ضد دين مىشوند . اگر شخص عقيم نباشد و محيط نيز ، محيط اسلامى باشد ؛ براى كثرت نسل مسلمين ، تعدد زوجات استحباب پيدا مىكند . ج ) : نكته : شبههء « عبده » در تطبيق « نساءنا » در آيهء مباهله بر حضرت زهرا ( س ) و جواب آن : نكته ديگرى كه در خصوص كلمه « نساء » وجود دارد و مناسب است در اينجا مورد اشاره قرار گيرد ، آن است كه آقايى نقل مىكرد كه از شيخ محمد عبده در تفسير « المنار » در تفسير آيه مباهله و تطبيق « نِساءَنا » بر حضرت زهرا ( سلام الله